Strona parafii świętego Józefa

w Kalwarii Zebrzydowskiej


Wszystkim parafianom i gościom 
życzymy błogosławieństwa Bożego!


Jesteś tutaj: Strona główna Eucharystia Zaczepki ewangeliczne (archiwum) Zaczepka ewangeliczna - IV Niedziela Zwykła

Zaczepka ewangeliczna - IV Niedziela Zwykła

PIERWSZE CZYTANIE                                        
So 2,3; 3,12–13
Szukajcie pokory

Czytanie z Księgi proroka Sofoniasza


Szukajcie Pana, wszyscy pokorni ziemi, którzy pełnicie Jego nakazy; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory, może się ukryjecie w dzień gniewu Pana. 
Zostawię pośród ciebie lud pokorny i biedny, a szukać będą schronienia w imieniu Pana. Reszta Izraela nie będzie czynić nieprawości ani mówić kłamstwa. I nie znajdzie się w ich ustach zwodniczy język, gdy paść się będą i wylegiwać, a nie będzie nikogo, kto by ich przestraszył.

Oto Słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY                     
Ps 146,6c–7.8–9a.9bc–10

Ubodzy duchem mają wstęp do nieba.


Bóg wiary dochowuje na wieki, 
uciśnionym wymierza sprawiedliwość, 
chlebem karmi głodnych, 
wypuszcza na wolność uwięzionych.



Pan przywraca wzrok ociemniałym, 
Pan dźwiga poniżonych; 
Pan kocha sprawiedliwych, 
Pan strzeże przybyszów.



Ochrania sierotę i wdowę, 
lecz występnych kieruje na bezdroża. 
Pan króluje na wieki, 
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.



DRUGIE CZYTANIE                                            
1 Kor 1,26–31
Bóg wybrał wzgardzonych

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian


Przypatrzcie się, bracia, powołaniu waszemu. Niewielu tam mędrców według oceny ludzkiej, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. 
Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców, upodobał sobie w tym, co niemocne, aby mocnych poniżyć; i to, co nie jest szlachetnie urodzone według świata i wzgardzone, i to, co nie jest, wyróżnił Bóg, by to, co jest, unicestwić, tak by się żadne stworzenie nie chełpiło przed obliczem Boga. 
Przez Niego bowiem jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i uświęceniem, i odkupieniem, aby, jak to jest napisane, „w Panu się chlubił ten, kto się chlubi”.

Oto Słowo Boże.



ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ                                         
Mt 5,12a

Alleluja, Alleluja, Alleluja


Cieszcie się i radujcie, 
albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie.


Alleluja, Alleluja, Alleluja
 

EWANGELIA                                                       
Mt 5,1–12a

Błogosławieni ubodzy duchem

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje ustai nauczał ich tymi słowami: 
„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 
Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni. 
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. 
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. 
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. 
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. 
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. 
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie”.

Oto słowo Pańskie.



Na Górze Błogosławieństw
 

„Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę (...)

i nauczał ich tymi słowami” (Mt 5,1)


Kazanie na Górze zawiera jeden z najważniejszych zbiorów

pouczeń Chrystusa. Posiadamy o nim relacje dwóch

Ewangelistów – Mateusza (Mt 5,1-12) i  Łukasza (Łk 6,17-49).

Święty Mateusz zwrócił uwagę, że Jezus – podobnie jak

przed wiekami prorok Mojżesz – został „wezwany z Egiptu”

(Mt 2,15, por. Oz 11,1). W drodze z Egiptu do Ziemi

Obiecanej, Prawodawca Starego Przymierza zatrzymał się

ze swym wyzwolonym narodem u podnóży Góry Synaj.

Księga Wyjścia Starego Testamentu opisuje, że na jej szczycie

Mojżesz otrzymał od Boga kamienne tablice zawierające

Dziesięć Przykazań.


Nowy Testament mówi o nowym Pośredniku między Bogiem

i ludźmi, zapowiedzianym, wyczekiwanym Mesjaszu.

Pan Jezus po trzydziestu latach ukrytego życia w Nazarecie,

rozpoczął w Galilei publiczną działalność i nauczanie: „I szły

za nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy,

z Judei i z Zajordania” (Mt 4,25). „Jezus, widząc tłumy,

wyszedł na górę” (Mt 5,1), dziś zwaną Górą Błogosławieństw.

Tam wygłosił Osiem błogosławieństw, które uznawane są

za kodeks moralności chrześcijańskiej, po czym wyjaśnił:

„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo, albo Proroków.

Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 5,17), co można

odczytać jako nową interpretację żydowskiego Prawa.

Przytaczając po kolei obowiązujące zasady Dekalogu,

Jezus Chrystus podkreślał ich znaczenie i dodawał:

„A ja wam powiadam...” (Mt 5,22). Nauka wypowiadana

z mocą, bezkompromisowo, celnie sformułowana, przekonywała

słuchających, że przekazujący ją Boży Posłaniec, jest co najmniej

równy Mojżeszowi.


Święty Jan Paweł II w homilii (1982 r.) rozważał : „W całym

życiu Chrystusa, w całym przepowiadaniu Królestwa

zawiera się posługa pocieszania: dobra nowina dla ubogich,

wolność dla uciśnionych, uzdrowienie dla chorych, łaska

zbawienia dla wszystkich (por. Łk 4,16-21; Iz 61,1-2).

Z serca Chrystusa pochodzi to krzepiące zapewnienie:

«Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą

pocieszeni» (Mt 5,4) oraz niosące otuchę wezwanie:

«Pójdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni

jesteście, a Ja was pokrzepię» (Mt 11,28). Pociechą płynącą

Serca Chrystusa jest Jego udział w ludzkim cierpieniu,

Jego pragnienie ukojenia smutku i żalu, okazywana

przez Niego przyjaźń. W tych niosących pociechę

słowach i czynach ujawnia się bogactwo uczuć przedziwnie

połączone ze skutecznością działania. Gdy u bram miasta

Naim Jezus ujrzał wdowę, która odprowadzała do grobu

jedynego syna, «użalił się  nad nią» (Łk 7,13), dotknął mar,

rozkazał młodzieńcowi powstać i oddał go matce (Łk 7,14-15).

«Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać

będą» (Mt 5,8). […] Oglądanie Boga jest gorącym pragnieniem

serca człowieka. Bardzo często człowiek nie zdaje sobie

z tego sprawy, porwany przez wir przemijającej rzeczywistości.

Jego własna struktura duchowa skłania go ku nieskończoności,

sprawia, że nie tylko jest on «zdolny do pojęcia Boga»,

ale także Go potrzebuje. «Uczyniłeś nas Panie dla siebie,

i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie»

Pisząc te słowa, św. Augustyn nie tylko odwołał się do

swojego osobistego doświadczenia człowieka nawróconego,

ale stał się również wyrazicielem kondycji ludzkiej.

Dążmy do pokoju przez sprawiedliwość, podejmijmy teraz

solenną decyzję, że wojny nie będzie się już nigdy tolerować,

ani widzieć w niej metody rozwiązywania sporów;

przyrzeknijmy naszym braciom ludziom, że będziemy

niestrudzenie pracować nad rozbrojeniem i zakazem

wszystkich broni nuklearnych; zamiast przemocy i nienawiści

nieśmy ufność i życzliwość. Wezwanie to powtarzam z całą

mocą, w przekonaniu, że zostanie ono wysłuchane.

Świat cały czeka na to. Sam Chrystus wzywa nas wszystkich,

byśmy byli tymi, «którzy wprowadzają pokój» (Mt 5,9),

ażeby duch tego błogosławieństwa przenikał coraz bardziej

życie narodów i współżycie międzynarodowe”.


-----------


Miejsce, gdzie Pan Jezus wygłosił Kazanie na Górze,

znajduje się na północnym brzegu jeziora Galilejskiego,

zwanego też Genezaret lub Tyberiadzkim, w okolicach

Kafarnaum, w pobliżu dwóch kościołów w Tabgha:

Rozmnożenia Chleba i Ryb oraz Przekazania Prymatu.

Po zwiedzeniu obu sanktuariów, pielgrzymi udają się

na wzniesienie  (150 m n.p.m.), zwane Górą Błogosławieństw.

W latach międzywojennych prowadzono tam prace

wykopaliskowe i odkryto kaplicę z IV wieku z zachowanymi

mozaikami, upamiętniającymi Kazanie na Górze. Budowę

nowego sanktuarium rozpoczęto w 1937 roku. Architekt

A. Barluzzi nawiązując do ośmiu Błogosławieństw Chrystusa,

zaprojektował kościół na planie ośmioboku. Wnętrze świątyni

tchnie spokojem i skłania do refleksji. Witraże w ośmiu oknach

w kopule zawierają teksty błogosławieństw. Poniżej, obejście

z łukami otwartymi na ołtarz z tabernakulum umieszczonym

w centrum świątyni. Nad tabernakulum wznosi się łuk

alabastrowy opierający się na czterech kolumnach z brązu

ze złoconymi gałązkami oliwnymi. Okna na poziomie obejścia

otwierają widok na jezioro. Od strony zewnętrznej kościół

posiada pełne obejście zacienione przed blaskiem słońca.

Obchodząc sanktuarium wokół można podziwiać panoramę

jeziora Genezaret i całej okolicy. Stąd rozpościera się

przepiękny widok w kierunku jeziora Galilejskiego.

Drukuj PDF

Idź do góry

Msza święta szkolna

w niedziele o godzinie 11:00
 
/fot. J. Leski/

Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy w każdą środę o godzinie 17:45



Intencje do nowenny można składać pod obrazem Matki Bożej przy Ołtarzu Głównym 

HISTORIA OBRAZU

Kazanie maryjne na Mszy świętej w środę o godz. 18:00 
 

Polecamy


Gość Niedzielny

Papież Franciszek na Twitterze

Jubileusz Miłosierdzia

W diecezji


Światowe Dni Młodzieży

Archidiecezja Krakowska

Szpital Domowy 

Copyright © Parafia św. Józefa w Kalwarii Zebrzydowskiej 2017

Template by Joomla 2.5 Templates & Przeprowadzki zagraniczne Kraków.