Strona parafii świętego Józefa

w Kalwarii Zebrzydowskiej


Wszystkim parafianom i gościom 
życzymy błogosławieństwa Bożego!


Jesteś tutaj: Strona główna Słowo Boże na niedziele Zaczepka ewangeliczna - VI Niedziela Zwykła

Zaczepka ewangeliczna - VI Niedziela Zwykła

PIERWSZE CZYTANIE                           
(Syr 15,15-20)
Wymagająca wolność człowieka

Czytanie z Księgi Syracydesa.

Jeżeli zechcesz, zachowasz przykazania, a dochować wierności jest Jego upodobaniem.
Położył przed tobą ogień i wodę, co zechcesz, po to wyciągniesz rękę.
Przed ludźmi życie i śmierć, co ci się podoba, to będzie ci dane.
Ponieważ wielka jest mądrość Pana, potężny jest władzą i widzi wszystko.
Oczy Jego patrzą na bojących się Go, On sam poznaje każdy czyn człowieka.
Nikomu nie przykazał być bezbożnym i nikomu nie zezwolił grzeszyć. 

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY                    
(Ps 119,1-2.4-5.17-18.33-34)

Refren: Błogosławieni szukający Boga.

Błogosławieni, których droga nieskalana, *
którzy postępują zgodnie z Prawem Pańskim. 
Błogosławieni, którzy zachowują Jego pouczenia *
i szukają Go całym sercem. 

Ty po to dałeś swoje przykazania, *
by przestrzegano ich pilnie. 
Oby niezawodnie zmierzały moje drogi *
ku przestrzeganiu Twoich ustaw. 

Czyń dobrze swojemu słudze, *
aby żył i przestrzegał słów Twoich. 
Otwórz moje oczy, *
abym podziwiał Twoje prawo. 

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw, *
bym ich przestrzegał do końca. 
Ucz mnie, bym przestrzegał Twego prawa *
i zachowywał je całym sercem. 


DRUGIE CZYTANIE                                
(1 Kor 2,6-10)
Prawdziwa mądrość

Czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian.

Bracia: 
Głosimy mądrość między doskonałymi, ale nie mądrość tego świata ani władców tego świata, zresztą przemijających. Lecz głosimy tajemnicę mądrości, mądrość ukrytą, tę, którą Bóg przed wiekami przeznaczył ku chwale naszej, tę, której nie pojął żaden z władców tego świata; gdyby ją bowiem pojęli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały; lecz właśnie głosimy, jak zostało napisane, to, czego ?ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują?.
Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha. Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego.
Oto słowo Boże.
 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ                
(J 6,63b.68b)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem. 
Ty masz słowa życia wiecznego. 
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA DŁUŻSZA                         
(Mt 5,17-37)
Wymagania Nowego Przymierza

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów: 
?Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.
Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.
Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
Słyszeliście, że powiedziano przodkom: ?Nie zabijaj?; a kto by się dopuścił zabójstwa,  podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu ?Raka?, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł ?Bezbożniku?, podlega karze piekła ognistego.
Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar twój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj.
Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę powiadam ci: nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz.
Słyszeliście, że powiedziano: ?Nie cudzołóż?. A Ja wam powiadam : Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już w swoim sercu dopuścił się z nią cudzołóstwa.
Jeśli więc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało być wrzucone do piekła. I jeśli prawa twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało iść do piekła.
Powiedziano też: ?Jeśli kto chce oddalić swoją żonę, niech jej da list rozwodowy?. A Ja wam powiadam: Każdy, kto oddala swoją żonę, poza wypadkiem nierządu, naraża ją na cudzołóstwo; a kto by oddaloną wziął za żonę, dopuszcza się cudzołóstwa.
Słyszeliście również, że powiedziano przodkom: ?Nie będziesz fałszywie przysięgał?, ?lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi?. A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym.
Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi?. 

Oto słowo Pańskie.


Boża miłość


W kazaniu na Górze Chrystus powiedział: ?Nie przyszedłem

znieść Prawo albo proroków. Nie przyszedłem znieść,

ale wypełnić. [?] Dopóki niebo i ziemia nie przeminą,

ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie,

aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno

z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi,

ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim.

A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki

w królestwie niebieskim?. (Mt 5,17-19)


Bóg dał ludzkości dziesięć przykazań. Uczynił to na Górze

Synaj, w drodze do Ziemi Obiecanej. Pośrednikiem był

prorok Mojżesz. Odtąd ludzie mieli żyć według Bożego

systemu wartości, wyrytego na wieczną pamięć w kamieniu.

Bóg stworzył świat i uznał, że Jego dzieło ?było dobre?.

Zawiódł Go człowiek zaraz na początku swojej historii,

wchodząc w porozumienie z szatanem. Wielki był gniew Boga,

ale i wielka Jego miłość do człowieka, skoro nie odwrócił się

od grzesznika. Wskazał jak żyć, a wreszcie zesłał Swego Syna,

aby uzupełnił Boży plan zbawienia. Pan Jezus przyszedł

?wypełnić wszystko, co sprawiedliwe?  (Mt 3,15), i ?zająć się

sprawami swego Ojca? (Łk 2,49), aby na świecie

rozszerzało się królestwo Boże z właściwą hierarchią wartości.


Słowa Jezusa: ?Każdego więc, kto tych słów moich słucha

i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym,

który dom swój zbudował na skale? ? utwierdziły ludzkość,

że od tamtego czasu nic w Bożych zamysłach nie uległo zmianie.

Nie pozostawiały też wątpliwości, że są one nienaruszalne

i stanowią fundament doczesnej ludzkiej egzystencji w drodze

do ?królestwa niebieskiego?. Tam wejdzie tylko ?ten, kto spełnia

wolę Mojego Ojca, który jest w niebie? (Mt 7, 21)

Św. Mateusz zapisał ?Uczył ich bowiem jak ten, który ma

władzę, a nie tak jak ich uczeni w Piśmie? (Mt 7,29).


Władza Jezusa od początku wiązała się z Jego działalnością.

Występował i przemawiał jako znawca i źródło prawdy,

której ? jako Boży Syn ? nie potrzebował się uczyć.

Był nią. Mówił: ?Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem?.

W Swoim nauczaniu przypominał o wielu zasadach znanych,

ale nie stosowanych w życiu, bądź fałszywie interpretowanych.

Wyjaśnienia Jezusa są ponad pouczeniami proroków:

?Słyszeliście, że powiedziano? A Ja powiadam wam?

(Mt 5,21. 27. 31. 38. 43). Jego ?powiadam wam? ożywia

treści zawarte w dotychczasowym objawieniu i na nowo

odkrywa ich piękno. Stawiając wymagania moralne ?

Chrystus zbliża nas do Boga.


Od początku wyjaśniał, że nie przyszedł znosić Prawa

i Proroków, ale wypełnić ? duchem i miłością. Swoim życiem

dał przykład najdoskonalszego wypełnienia Bożego Prawa.

Jego obecność, Jego nauka i czyny były ostatnim słowem Boga

do ludzi. Warto przypomnieć w tym miejscu wypowiedz autora

Listu do Hebrajczyków ?Wiele razy i wieloma sposobami

przemawiał niegdyś Bóg do Ojców przez proroków, na końcu zaś

tych dni przemówił do nas przez Syna?? (Hbr 1,1). Przemówił

przez całe Jego życie, śmierć i zmartwychwstanie, dlatego jest On

najbardziej autorytatywnym interpretatorem Prawa i Proroków.

Przykład Jezusa wskazuje, że nikt z ludzi nie może znosić

żadnego z przykazań Bożych bez odpowiedzialności, natomiast

głoszenie ich, przyczynia się do rozwoju królestwa Bożego

i zasługuje na nagrodę. Tego wymaga sprawiedliwość,

która ma być większa niż praktykowano w Starym Przymierzu.


Chrystus nie pozostał na tym wprowadzeniu. W dalszym

ciągu swych nauk wyjaśniał szczegółowo wartość duchową

Dekalogu. Przykładowo przykazanie ?Nie zabijaj?. Dotyczy ono

nie tylko zakazu odbierania człowiekowi życia, ale zabrania

również gniewać się na brata. Braterstwo jednak Izraelici

ograniczali do współwyznawców, dlatego Pan Jezus w przypowieści

o miłosiernym Samarytaninie plastycznie przekonywał, że każdy

człowiek ? także obcy, jest naszym bliźnim. Św. Jan Apostoł

dobrze rozumiał taki sens pouczenia Mistrza, skoro po latach

napisał w swoim Liście ?Każdy, kto nienawidzi swego brata,

jest zabójcą? (1 J 3,15). Niezgodnym z wolą Bożą jest także

gniew i trwanie w złości, a to powoduje, że modlitwa człowieka

ogarniętego nienawiścią jest bezowocna. Mistrz z Nazaretu

uczy więc trudnej sztuki pojednania i przebaczania, aby nie nosić

w sercu urazy do nikogo. Wewnętrzny pokój jest warunkiem

przebaczenia i pełnego pokoju z Bogiem, w przeciwnym razie

człowiek ściąga na siebie gniew Boży.


Swoje Królestwo Pan Jezus oparł na miłości i budowane jest

przez miłość. ?To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie

miłowali tak jak Ja was umiłowałem? (J 15,12). Jezus mówiąc

?To jest moje przykazanie... wyszedł naprzeciw tęsknocie

pokoleń ludzi oczekujących bardziej pokojowych rozwiązań

prawnych i poszukujących harmonijnego sposobu życia między

sobą i pomiędzy społeczeństwami. Odpowiedź na te odwieczne

pragnienia przyniósł Chrystus w orędziu odnowienia rodzaju

ludzkiego. Św. Jan Apostoł powrócił do tej prawdy w liście:

?W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna

swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki

Niemu. W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy

Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego

jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy? (1 J 4,10).

Kto wnika w nowość całego nauczania Chrystusa na tle

całej starożytności dochodzi do przekonania, że istotą religii

Mistrza z Nazaretu jest miłość.


Święty Jan Paweł II w katechezie (w 1999 r.) wyjaśniał:

?W starożytnym Izraelu podstawowe przykazanie miłości

Boga włączone było w odmawianą codziennie modlitwę:

?Pan jest naszym Bogiem ? Panem jedynym. Będziesz miłował

Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej

ze wszystkich swych sił. Niech pozostaną w twym sercu

te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom,

będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży,

kładąc się spać i wstając ze snu? (Pwt 6,4-7). Podstawą tego

nakazu bezgranicznego miłowania Boga jest miłość, jaką sam

Bóg darzy człowieka. Oczekuje On prawdziwej odpowiedzi

miłości od ludu, który szczególnie umiłował. [?]

Miłość stanowi istotę ?nowego przykazania?, ogłoszonego

przez Jezusa. Wyraża bowiem ducha wszystkich przykazań,

których zachowanie zostaje raz jeszcze nakazane, co więcej

staje się jasnym dowodem miłości do Boga: ?miłość względem

Boga polega na spełnianiu Jego przykazań? (1 J 5,3). Miłość ta,

będąca zarazem miłością do Jezusa, stanowi warunek zyskania

miłości Ojca: ?Kto ma przykazania moje i zachowuje je,

ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany

przez Ojca mego, a również ja będę go miłował i objawię mu

siebie? (J 14,21). Miłość Boga, możliwa dzięki darowi Ducha

Świętego, opiera się zatem na pośrednictwie Jezusa, jak On sam

stwierdza w modlitwie arcykapłańskiej: ?Objawiłem im Twoje

imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie

umiłowałeś, w nich była i Ja w nich?? (J 17,26).


Ks. Stefan Misiniec

Drukuj PDF

Idź do góry

Msza święta szkolna

w niedziele o godzinie 11:00
 
/fot. J. Leski/

Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy w każdą środę o godzinie 17:45



Intencje do nowenny można składać pod obrazem Matki Bożej przy Ołtarzu Głównym 

HISTORIA OBRAZU

Kazanie maryjne na Mszy świętej w środę o godz. 18:00 
 

Polecamy


Gość Niedzielny

Papież Franciszek na Twitterze

Jubileusz Miłosierdzia

W diecezji


Światowe Dni Młodzieży

Archidiecezja Krakowska

Szpital Domowy 

Copyright © Parafia św. Józefa w Kalwarii Zebrzydowskiej 2017

Template by Joomla 2.5 Templates & Przeprowadzki zagraniczne Kraków.