Strona parafii świętego Józefa

w Kalwarii Zebrzydowskiej


Wszystkim parafianom i gościom 
życzymy błogosławieństwa Bożego!


Jesteś tutaj: Strona główna Słowo Boże na niedziele

Liturgia niedzielna

Zaczepka ewangeliczna - VIII Niedziela Zwykła

Drukuj PDF

PIERWSZE CZYTANIE                                                              
(Iz 49,14-15)
Bóg nie opuszcza swojego ludu

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Mówił Syjon: „Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał”.
„Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY                                           
(Ps 62,2-3.6-7.8-9ab)

Refren: Jedynie w Bogu spokój znajdzie dusza.

Jedynie w Bogu spokój znajduje ma dusza, *
od Niego przychodzi moje zbawienie. 
Tylko On jest opoką i zbawieniem moim, *
twierdzą moją, więc się nie zachwieję. 

Jedynie w Bogu szukaj spokoju, duszo moja, *
bo od Niego pochodzi moja nadzieja. 
On tylko jest skałą i zbawieniem moim, *
On moją twierdzą, więc się nie zachwieję. 

W Bogu zbawienie moje i chwała. *
Bóg opoką mocy mojej i moją ucieczką. 
W każdym czasie Jemu ufaj, narodzie. *
Przed Nim wylejcie wasze serca. 


DRUGIE CZYTANIE                                                       
(1 Kor 4,1-5)
Bóg jest sędzią, nie sądźcie przedwcześnie

Czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian.

Bracia:
Niech ludzie uważają nas za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych. A od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny.
Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będę osądzony przez was, czy przez jakikolwiek trybunał ludzki. Co więcej, nawet sam siebie nie sądzę. Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią.
Przeto nie sądźcie przedwcześnie, dopóki nie przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamiary serc. Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ                                       
(Mt 6,33)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Starajcie się naprzód o królestwo Boże i o jego sprawiedliwość, 
a wszystko będzie wam dodane. 
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA                                                                                            
(Mt 6,24-34)
Ufność w Opatrzność Bożą

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić; ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?
Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?
A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie o wiele pewniej was, małej wiary?
Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przy odziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.
Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy”.

Oto słowo Pańskie.

 

Obraz  nauczania Jezusa w Ewangeliach

 

„Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują

ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym

swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich.

Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca

będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie o wiele

pewniej was, małej wiary?” (Mt 6,28-30)

 

Pan Jezus przyszedł nauczyć nas postrzegania świata

i jego spraw przez pryzmat ducha.

Bóg jest światłością. Przełożyć Bożą rzeczywistość

na ludzki sposób pojmowania, jest niebywale trudne,

wprost niemożliwe. Nauczyciel Bożej prawdy, stanął

więc przed pytaniem, w jaki sposób przekazać ją ludziom,

aby zrozumieli. Przemawiał do umysłów i serc.

Ograniczeniem w przyjęciu Bożych prawd jest wolność

człowieka, która gdy jest źle pojęta, przekształca się

w swawolę. Wolność – atrybut boskości – wymaga

gotowości uczestniczenia w tworzeniu dobra,

który buduje świat oparty na Bożych przykazaniach.

 

Przypowieści Jezusa, przemawiały do wyobraźni,

ponieważ Nauczyciel czerpał przykłady z codziennego

życia, obrazował zjawiskami przyrody znanymi każdemu

człowiekowi. Św. Marek na początku swej Ewangelii

przytacza taką przypowieść Jezusa: «Z czym porównamy

królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy?

Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię,

jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi.

Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od jarzyn;

wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne

gnieżdżą się w jego cieniu» (Mk 4,30-32 ). Mówił dalej:

«Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś

nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie

i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak.

Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło,

potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie. A gdy stan

zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora

już na żniwo» (Mk 4,26-29). Rolnik obserwujący cierpliwie

wzrost zboża, wie z praktyki, że nie może zaniedbać

pory żniw, gdyż przepadłyby mu plony. Mistrz z Nazaretu

takie zaniedbanie napiętnował w przypowieści o talentach.

Święty Jan Ewangelista zapisał Chrystusową zachętę:

„Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak bieleją na żniwo.

Żniwiarz otrzymuje już zapłatę i zbiera plon na życie wieczne,

tak iż siewca cieszy się razem ze żniwiarzem”. (J 4,35-36).

 

Człowiek wyszedł „z ręki Boga” jako dzieło „bardzo dobre” .

Otrzymał zadanie pomnażania dobra wokół siebie

i przyczyniać się do jego  rozwoju w świecie.

W ten sposób ma swój niezastąpiony wkład w dzieło

stworzenia i sam również korzysta z dobroci otoczenia.

Niszczy dzieło Dobrego Boga, postępując źle.

Chrystus wchodząc z Ewangelią pomiędzy ludzi

w Palestynie, przypomniał najpierw przykazania Stwórcy

i rozpoczął odnowę zasad niszczonych przez grzeszników.

Pokazywał przy tym możliwość regeneracji sił ducha

i oczyszczenia się z brzydoty etycznej.

 

Przez swoje nauczanie i działalność, Jezus z niezwykłą

ofiarnością budował wspólnotę, nazwaną przez Niego

„owczarnią”, która stała się początkiem nowego Ludu Bożego.

Ten Lud poprowadzi wyznaczony przez Chrystusa apostoł –

Piotr: „Ty jesteś Piotr [czyli skała], i na tej Skale zbuduję

Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą” (Mt 16,18).

Każda z tych istotnych i historycznych wypowiedzi,

przekazana językiem klasycznej poezji, trafiała do słuchaczy

a nam pomaga zrozumieć wizję Chrystusowych założeń.

Święty Jan Apostoł zapisał, że po wyroku wydanym przez

Kajfasza na Jezusa, przywódca ten „jako najwyższy kapłan

w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć

za naród, a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone

dzieci Boże zgromadzić w jedno” (J 11,51-53).

 

W nauczaniu Pana Jezusa była siła ducha, przyciągająca

słuchaczy: „A wszyscy zdumieli się, tak że jeden drugiego

pytał: Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą” (Mk 1,27).

Ewangelie posługują się bardzo prostym językiem

i trafnością sformułowań – Ewangeliści dołożyli starań,

żeby jak najwierniej oddać zarówno naukę, jak i sposób

jej przekazania. Wstrząsające wrażenie czyniły na ludziach

cudowne znaki – uzdrowienia ciężko chorych, wskrzeszenia

umarłych. Przekaz słowny zawarty w Dobrej Nowinie

odbiega zasadniczo od innych pism tamtego czasu

i późniejszych wieków. Ewangelie mają swoją specyfikę.

Łączą uniwersalizm z prostotą, poruszają i tłumaczą

najważniejsze zagadnienia niepokojące każdego człowieka.

 

Święty Jan Paweł II w homilii (1984 r.), mówił:

„Kluczem do zrozumienia tych wszystkich porównań:

o liliach polnych, o trawie, o ptakach niebieskich jest

właśnie zdanie: «Starajcie się naprzód o królestwo Boga

i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane».

Sprawiedliwość Królestwa Bożego jest dobrem nieporównanie

wyższym w stosunku do wszystkiego, o co człowiek może

zabiegać, służąc Mamonie. Czyż tajemnica Odkupienia

nie mówi nam szczególnie wiele o Bożej Opatrzności?

O Bogu, który tak umiłował świat, że Syna swego

Jednorodzonego dał, ażeby każdy, kto w Niego wierzy…

miał żywot wieczny? Czyż nie to jest ostateczną miarą

tej Opatrzności? Miarą naczelną i nadobfitą? Czyż tajemnica

Odkupienia nie potwierdza tej prawdy, że naprzód trzeba

starać się o Królestwo Boże i Jego sprawiedliwość?

Czy ta właśnie prawda Ewangelii nie jest szczególnie

zagrożona w życiu człowieka naszych czasów?”

 

Nasz Wielki Święty Rodak rozważanie swe zakończył

modlitwą zaczerpniętą z Księgi Psalmów (Ps 62,6-7):

 

Jedynie w Bogu szukaj spokoju, duszo moja

bo od Niego pochodzi moja nadzieja.

On tylko jest skałą i zbawieniem moim,

On moją twierdzą, więc się nie zachwieję.

 

Ks. Stefan Misiniec

Idź do góry

Msza święta szkolna

w niedziele o godzinie 11:00
 
/fot. J. Leski/

Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy w każdą środę o godzinie 17:45



Intencje do nowenny można składać pod obrazem Matki Bożej przy Ołtarzu Głównym 

HISTORIA OBRAZU

Kazanie maryjne na Mszy świętej w środę o godz. 18:00 
 

Polecamy


Gość Niedzielny

Papież Franciszek na Twitterze

Jubileusz Miłosierdzia

W diecezji


Światowe Dni Młodzieży

Archidiecezja Krakowska

Szpital Domowy 

Copyright © Parafia św. Józefa w Kalwarii Zebrzydowskiej 2017

Template by Joomla 2.5 Templates & Przeprowadzki zagraniczne Kraków.